Schipperskind Antonia wilde zelf nooit gaan varen. Tot ze verliefd werd op Erik, die al van jongs af aan schipper wilde worden. Nu varen zij met hun kinderen Meike (4½) en Jens (2) op het motorschip Impuls.
Antonia geeft haar dochter les aan boord. Voor OUDERS & COO Magazine hield ze een week een logboek bij.

Donderdag
Gisteren hebben we kolen geladen op de Maasvlakte. We zijn op weg naar Birsfelden (Zwitserland). Onze matroos/stuurman heeft vakantie en opa en oma komen twee weken aan boord. Dolle pret én makkelijk voor mij, omdat oma Jens bezig kan houden als Meike en ik met school bezig zijn.
Meike heeft er zin in vandaag. Het advies is vier lesjes per werkdag. Eerst het herkennen van lichaamstaal (hoofd knikken, duimen opsteken). Dan muziekles: met emmers, glazen, lepels en deksels harde en zachte muziek maken. Jens doet ook mee: veel lol en een dove mama. Dan bewegen op muziek (harde muziek: maak je lang, zachte muziek: kruip over de grond).
Dan gaat Meike zelfstandig een schilderij maken. Ten slotte leer ik haar nog een versje. Anderhalf uur gewerkt.

Vrijdag
We hebben nog geen minuut stilgelegen sinds ons vertrek van de Maasvlakte. Bijna in Mannheim. Papa is jarig, dus het is groot feest. Aan boord geen visite, maar wel veel telefoontjes en taart.
Als Erik ligt te slapen tijdens mijn stuurbeurt, belt een vriendin. Haar oudste zoon gaat bijna naar het internaat. Dan begint voor haar gezin het ritueel van vrijdag ophalen en zondagavond of maandagochtend wegbrengen. Heel wat kilometers rijden om toch maar zo vaak mogelijk je kind aan boord te kunnen halen. Brrr, ik moet er nog even niet aan denken. Gelukkig hebben wij onze kinderen nog een paar jaar hier. Maar als schipper weet je dat het erbij hoort.

Zaterdag
Vandaag halen we de schooldag van vrijdag in, een beetje versnipperd, tussen de werkzaamheden door (sturen, het dek boenen, schilderwerk en natuurlijk het huishouden). De lesjes zijn eigenlijk iets te gemakkelijk, dus behandel ik ze kort: onder andere het benoemen van lichaamsdelen en ruimtelijke begrippen (hier/daar, heen/terug).
Het is moeilijk om haar aandacht vast te houden. Ze is blij dat ze mag gaan spelen. Hopelijk de volgende keer wat meer uitdaging.

Zondag
Zondag is meestal een vrije dag, maar Meike heeft zin om vandaag toch twee lesjes te doen. Een woordspel met eten (Plaatje 1: appel. Plaatje 2: taart. Nieuw woord: appeltaart) en ritmisch meetikken op de lettergrepen van een liedje.
We arriveren in Basel en het is mooi weer. Zwemvestjes aan, buitenboordtrap overboord en even lekker zwemmen. Na een half uurtje snel weer opwarmen en dan pannenkoeken bakken. Wat een feestdag!

Maandag
Vandaag een korte schooldag. We leren het verschil tussen gezond en ongezond eten, en de beste bewaarplek voor verschillend voedsel.
We liggen te lossen in Birsfelden. Tijdens het varen zijn de mogelijkheden om buiten te spelen beperkt. Dus probeer ik, waar we ook zijn, aan land te gaan om een speeltuin of parkje te zoeken. Hier is het moeilijk om aan de wal te komen. De fietsen worden met de autokraan aan wal gezet en ik loop met de kinderen - die hun zwemvesten aanhebben - via een trap 2 meter over het water (brrr).

Dinsdag
Het schip zit helemaal onder de kolen en de ramen zitten dicht. En toch wil ik er uit! Dus gaan we in ‘oude’ kleren naar de wal. De kinderen genieten lekker lang van de zandbak.

Woensdag
We liggen nog in Birsfelden in afwachting van nieuw werk. Tijd om een dag serieus aan de slag te gaan met school. Een lijn volgen met een viltstift, een versje leren (rijmwoorden oefenen), een menukaart maken, een verhaaleinde bedenken, een telopdracht en tot slot… een bord vol met eten kleien. Ze vindt het heerlijk! En Jens zit tijdens alle opdrachten ook te kleien.
Als de bevrachter belt om te overleggen, wil Meike hem graag even aan de telefoon. Vol trots vertelt ze dat ze vandaag 6 lesjes heeft gedaan. We hebben weer bijna een schoolboek uit. Dus is het tijd om de lesjes op te sturen naar Meikes mentor. Zij houdt goed bij waar Meike mee bezig is. Gelukkig is ze tevreden.

Vanavond ga ik bezig met mijn cursus van de MR van de LOVK, de Stichting voor Landelijk Onderwijs aan Varende Kleuters. Ik ben secretaris van deze MR. Het kost wel wat tijd, maar het is leuk om op zo’n manier betrokken te zijn bij de school.
Binnenkort is er een MR-vergadering van de LOVK in Rotterdam. De mentor kan dan met Meike aan de slag op de ligplaatsschool en wij spreken elkaar over Meikes vorderingen. Meike vindt het helemaal leuk op school en ik vind het ook niet verkeerd om een dagje géen juf te zijn.

OUDERS & COO, november 2009