| Cijfers als pedagogisch middel op school |
|
Cijfers geven lang niet altijd informatie over de cognitieve prestaties van je kind. Veel scholen gebruiken cijfers als pedagogisch middel. Een 7 is misschien wel eigenlijk een 6, maar je kind werkt heel netjes en wordt daarvoor beloond. Of andersom, een 6 is eigenlijk een 7 maar je kind schrijft praktisch onleesbaar. Belangrijk bij de vraag of het eerlijk is om netheid, spelling, verzuim of werkhouding te verwerken in cijfers is of de regels vooraf duidelijk zijn voor leerlingen en ouders. Maar er is meer over te zeggen. Orthopedagoge Astrid Boon, auteur van ‘Te gezellig in de les’ en ‘Straf/Regels’ geeft commentaar op 3 waargebeurde praktijkvoorbeelden. Je zoon komt thuis met een 6 voor rekenen. Dat moet eigenlijk een 7 zijn, vertelt hij, maar de meester trok een punt af omdat hij 3x zijn schrift vergat. Astrid: “Ik vind dat treurig. Cijfers voor leerprestaties moet je scheiden van werkhouding. Dat kan heel goed door op het rapport werkhouding apart te beoordelen met een V, O of G (Voldoende, Onvoldoende, Goed). Dat gebeurt gelukkig ook steeds meer. Zo geef je ouders ook goede informatie. Je moet als ouders rapportcijfers kunnen duiden en erop kunnen vertrouwen dat het cijfer maatgevend is voor de cognitieve prestaties van je kind. Nog beter is als scholen ook het klassengemiddelde vermelden. Dat gebeurt in Frankrijk. Een 5,5 interpreteer je heel anders als je weet dat het klassengemiddelde een 5,2 is.” Je dochter is zwaar teleurgesteld. Ze wist zeker dat ze een 10 had gehaald voor haar topografie van de Europese hoofdsteden, toch werd het een 9. Ze had weliswaar alle antwoorden goed, maar de juf trok een punt af omdat ze vergat dat de hoofdsteden met een hoofdletter worden geschreven. Astrid: “Met dit voorbeeld heb ik minder moeite. Voorwaarde is wel dat de juf vooraf duidelijk maakt dat ze ook op spelling let. Ik zeg vaak tegen kinderen dat ze de proefwerken zo moeten leren als het wordt overhoord. Daar kun je als ouder je kind ook op wijzen.” Wegens wangedrag wordt je zoon geschorst en mist daardoor belangrijke toetsen, vlak voor de overgang. Voor beide vakken noteerde de docent een 1. Dat is nu eenmaal de regel als een leerling absent is. Je vraagt of hij de toetsen mag inhalen maar dat weigert de school. Astrid: “Ik vind dat weinig doordacht. Het kind krijgt zo een slecht rapport, blijft misschien wel zitten. Dat straalt ook nog eens negatief af op de school. Ik pleit ervoor dat toetsen doorgaan, ook als een leerling is geschorst. Leerlingen maakt dat misschien weinig uit, zij vinden schorsen soms niet erg en denken dat ze het slechte cijfer wel weer ophalen. Ouders zien de gevaren van zo’n slecht cijfer vaak beter.” Hoe denkt u hierover? Discussieer mee in onze Linkedin-groep ‘OUDERS & COO: school en thuis, het beste voor het kind!’ Deze webtekst hoort bij een uitgebreid artikel over het thema ‘Straffen op school’ in OUDERS & COO Magazine 3 2011. U kunt dit leuke magazine voor ouders van schoolgaande kinderen ontvangen via de button ‘Bestellen’. Een abonnement nemen op OUDERS & COO Magazine voor de school kan ook, dan ontvangt uw school dit tijdschrift 4x per jaar voor alle ouders. |
